Ένα (καλοκαιρινό) κείμενο της Ντίνας Αγράμπελη με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του Κ. Κρομμύδα στην Καστοριά


15-06-2017
Ένα (καλοκαιρινό) κείμενο της Ντίνας Αγράμπελη με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του Κ. Κρομμύδα στην Καστοριά

«Τι κάνει ένα βιβλίο να εντυπωθεί και να «γράψει» με ανεξιχνίαστο μελάνι στο μυαλό και το θυμικό του αναγνώστη;

Είναι η πλοκή και το μυστήριο, είναι οι ωραίες εικόνες, είναι οι χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν ή μήπως δεν είναι τίποτα από όλα αυτά; Και τι είναι αυτό που θα μας αποσπάσει σήμερα από τις οθόνες των κινητών μας και την διαδικτυακή μας διάδραση, που όλο και πιο πολύ καταλαμβάνει τον χώρο που είχαν κάποτε οι αναγνώσεις βιβλίων και που γέμιζαν τον ελεύθερο χρόνο μας με τις ιστορίες που άλλοι άνθρωποι είχανε γράψει για μας; Οι επιστήμονες λένε πως η ανάγνωση «αναδιοργανώνει και βελτιώνει σημαντικά τις εγγενείς εγκεφαλικές μας ικανότητες και πως ό,τι διαβάζουμε επηρεάζει βαθύτατα τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα, τους άλλους και τον ίδιο μας τον εαυτό. Μπορεί να μην επιλέγουμε μόνοι μας ποιο βιβλίο θα διαβάσουμε, αλλά επιλέγουμε σίγουρα μόνοι μας ποιο βιβλίο θα αγαπήσουμε, θα συστήσουμε στους φίλους μας και θα τους προτείνουμε να χαθούν μέσα στις σελίδες του. Υπό αυτήν την έννοια ένα βιβλίο μπορεί να μας συγκλονίσει γιατί μας αναγκάζει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και βλέπουμε τον κόσμο , να χαϊδέψει πτυχές της ψυχής μας με ανεπαίσθητο τρόπο, να μας θυμίσει πολύ αγαπημένες μας συνήθειες και τελικά να μας αλλάξει εντελώς. Ποτέ δεν είμαστε ίδιοι μετά την ανάγνωση ενός βιβλίου, κάτι μέσα μας έχει αλλάξει οριστικά, ενώ συνεχίζει να παραμένει επιτακτική η ανάγκη για νέες αναγνώσεις συναρπαστικών ιστοριών.

Το βιβλίο που σήμερα παρουσιάζουμε εμένα προσωπικά με κέρδισε από το πρώτο κεφάλαιο και αυτό γιατί μίλησε στο θυμικό μου, περιγράφοντας μια έναρξη από ελληνικό πανηγύρι, απέραντη γαλάζια θάλασσα και μυρωδιά από θυμάρι. Ποιος από μας δεν έχει χορέψει σε πλατείες χωριού, εξαντλητικά και ιδροκοπώντας σε αυγουστιάτικα γλέντια; Ο νους μου χάθηκε σε κείνη την προσμονή, και όσα συναρπαστικά ακολουθήσανε με κρατήσανε αιχμάλωτη σε μια ευχάριστη ανάγνωση από την αρχή ως το τέλος.

Η ιστορία του βιβλίου διαδραματίζεται σε ένα ελληνικό νησί στο κέντρο του Αιγαίου. Το νησί αυτό με το όνομα Άθωρα δεν υπάρχει παρά μόνο στην φαντασία του συγγραφέα και ακριβώς γι αυτό, είναι σαν να ξεπηδάει από την θάλασσα σαν μια νέα Ατλαντίδα και να περιμένει με την σειρά της την καταστροφή, μία καταστροφή που θα προέλθει από τα στοιχεία της φύσης που ανεξέλεγκτα και με φοβερή μανία θα χτυπήσει την Άθωρα

Δύο γυναίκες του νησιού είναι οι κεντρικές ηρωίδες. Η μία είναι νέα, κοσμοπολίτισσα και κοιτάζει στο μέλλον. Είναι μορφωμένη, έξυπνη και φωτεινή και έχει για όπλο της την επιστήμη και την λογική. Ερωτεύεται και επιθυμεί, είναι όμορφή και περιζήτητη στις παρέες, αγαπάει τους ανθρώπους, την επιστήμη, τους γονείς και τους φίλους της. Η άλλη, η Σοφί, με απροσδιόριστη ηλικία και παρελθόν, είναι σκοτεινή και μόνη. Ζει απομονωμένη στο βουνό, μιλάει λίγο, μοιάζει να γνωρίζει την σοφία όλου του κόσμου και παίζει στα δάχτυλά της τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων. Με αυτή της την ικανότητα θα σώσει την ζωή, ενός θανάσιμα τραυματισμένου από την μανία της φύσης φίλου της Φωτεινής και θα κερδίσει την εμπιστοσύνη της για πάντα.

Αυτές οι δύο γυναίκες πρωταγωνιστούν στο βιβλίο από την αρχή μέχρι το τέλος και συμμετέχουν, η κάθε μία με τον τρόπο της στην εξιχνίαση των αποτρόπαιων εγκλημάτων που συμβαίνουν παράλληλα στο μυθιστόρημα. Οι άντρες που με δυναμικό τρόπο χτίζει ο καθένας τον χαρακτήρα του, μοιάζουν να φτιάχτηκαν για να πλαισιώσουν τις δύο ηρωίδες και να αναδείξουν με μοναδικό τρόπο την καταστροφή που προέρχεται από τα στοιχεία της φύσης και την εκδικητική μανία του δολοφόνου. Να πω εδώ πως μυστήριο και πλοκή, σωστά ενορχηστρωμένα, θα σας κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος και να ευχαριστήσω την Έλλη για την εμπιστοσύνη της»

Ντίνα Αγράμπελη

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Τελευταία άρθρα